Ο πρόσφατος διάλογος σχετικά με τη χωροθέτηση του Εφετείου δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά έρχεται να προστεθεί σε ένα μακρύ ιστορικό συρρίκνωσης των δημοσίων υπηρεσιών της Θήβας. Για τους κατοίκους της περιοχής, η μεταφορά και η αποδυνάμωση νευραλγικών δομών είναι ένα επαναλαμβανόμενο φαινόμενο, το οποίο μεταφράζεται αναπόφευκτα σε ταλαιπωρία και γραφειοκρατικά εμπόδια.
Εδώ και χρόνια, η τοπική κοινωνία παρακολουθεί σταδιακά υπηρεσίες να υπολειτουργούν ή να μεταφέρονται. Ενδεικτικά παραδείγματα αποτελούν το Νοσοκομείο της πόλης, το οποίο δεν διαθέτει πλέον την παλαιότερη δυναμική του, αλλά και η τοπική Εφορία, η οποία έχει συρρικνωθεί αισθητά. Το αποτέλεσμα είναι οι πολίτες να υποβάλλονται στο κόστος και στον κόπο συνεχών μετακινήσεων προς τη Λιβαδειά.
Το μόνιμο επιχείρημα που προβάλλεται για να δικαιολογήσει αυτή την τάση είναι πως η Λιβαδειά αποτελεί την «πρωτεύουσα» του νομού Βοιωτίας. Ωστόσο, μετά την εφαρμογή του σχεδίου «Καλλικράτης», η έννοια της πρωτεύουσας του νομού δεν υφίσταται πλέον ως θεσμικό ή διοικητικό κριτήριο για την κατανομή των κρατικών δομών. Αλλά ακόμη και αν παρακάμψει κανείς το νομικό πλαίσιο, η λογική καταρρίπτει την πρακτική της αποψίλωσης των υπηρεσιών από τη Θήβα.
Τα δημογραφικά και χωροταξικά δεδομένα
Η Θήβα απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί μια απλή επαρχιακή κωμόπολη με περιορισμένες απαιτήσεις. Πρόκειται για την πιο πολυπληθή πόλη της Βοιωτίας, η οποία φιλοξενεί μια τεράστια εμπορική και βιομηχανική ζώνη και διασχίζεται από τον κεντρικότερο οδικό άξονα της χώρας, την Εθνική Οδό Αθηνών – Λαμίας.
Επιπλέον, η περιοχή καλείται να καλύψει τις αυξημένες καθημερινές ανάγκες ειδικών και πολυπληθών δομών. Σε αυτές συγκαταλέγονται οι Γυναικείες Φυλακές Ελαιώνα, η Δομή Προσωρινής Υποδοχής Προσφύγων, καθώς και ο μεγαλύτερος καταυλισμός Ρομά στον νομό.
Ο αντίκτυπος σε υγεία και ασφάλεια
Παρά τον τεράστιο όγκο πολιτών που εξυπηρετούνται καθημερινά, οι ελλείψεις παραμένουν δραματικές. Οι συνέπειες γίνονται ορατές σε κρίσιμους τομείς:
Καθυστερήσεις ασθενοφόρων: Σε επείγοντα ιατρικά περιστατικά, όπου ο χρόνος είναι ζήτημα ζωής και θανάτου, συχνά δεν υπάρχει διαθέσιμο όχημα του ΕΚΑΒ στη Θήβα και η συνδρομή ζητείται από τη Χαλκίδα ή τη Λιβαδειά.
Αποδυνάμωση της τροχαίας: Το Τμήμα Τροχαίας Θηβών έχει χάσει την αυτονομία του. Σε πολλά τροχαία ατυχήματα, η καταγραφή και η διαχείριση απαιτεί την άφιξη περιπολικού από την Τροχαία της Λιβαδειάς.
Η εικόνα αυτή εμπεδώνει στους κατοίκους την αίσθηση ότι η πόλη τους χάνει σταδιακά τις πιο νευραλγικές της λειτουργίες. Κανείς, φυσικά, δεν διαφωνεί με το να διαθέτει η Λιβαδειά άρτιες και ισχυρές υπηρεσίες. Όμως, η αναβάθμιση της μιας πόλης δεν είναι δυνατόν να έχει ως προϋπόθεση τον μαρασμό της άλλης, ειδικά όταν μιλάμε για μια περιοχή με το μέγεθος και τον ρόλο της Θήβας.
Για τον απλό πολίτη, τον ηλικιωμένο, τον έμπορο που πρέπει να κλείσει το κατάστημά του, τον δικηγόρο ή τον λογιστή, το ζήτημα δεν έχει πολιτικές προεκτάσεις, αλλά καθαρά πρακτικές. Αυτός είναι και ο λόγος που το θέμα του Εφετείου προκαλεί τέτοιες αντιδράσεις. Για την τοπική κοινωνία, το διακύβευμα υπερβαίνει τη συγκεκριμένη δικαστική δομή: είναι το ερώτημα αν θα μπει επιτέλους ένα τέλος στη συνεχιζόμενη υποβάθμιση της περιοχής ή αν η πόλη θα συνεχίσει να χάνει σταδιακά τον διοικητικό της πυρήνα.
